Το κορίτσι που έπνιγε κουτάβια

Προσοχή, η ακόλουθη ανάρτηση μπορεί να σοκάρει. To βίντεο απεικονίζει βία ενάντια σε ζώα.

Πριν λίγες ημέρες, ανέβηκε στο διαδίκτυο το ακόλουθο βίντεο που απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα να πετάει νεογέννητα κουτάβια σε ένα ποτάμι.

Φυσικά, υπήρξε κύμα έντονων αντιδράσεων. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί η κοπέλα είναι Κροατική, με έντονη Βόσνικη προφορά, και μέσα από τα κινήματα που δημιοργήθηκαν για να βρεθεί ποια είναι και να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη οι τοπικές αρχές έχουν καταλήξει σε δύο πιθανά ονόματα, και πιστεύουμε ότι είναι θέμα χρόνου αυτή η κοπέλα να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη.

Η πράξη της κοπέλας ήταν σίγουρα αποτρόπαια, αλλά τα διάφορα comments στους τοίχους των διαφόρων σελίδων που έχουν αφιερωθεί στον εντοπισμό της, με προβλημάτισαν. "Θα ήθελα να της δέσω μια πέτρα στο λαιμό και να την ρίξω στο ποτάμι" έγραψε ένα κοριτσάκι 16 χρονών, ενώ μια άλλη κοπέλα ίδιας ηλικίας είπε ότι θα ήθελε να της βγάλει τα δόντια με μια τανάλια.

Έχω την αίσθηση ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους χρήστες δεν έχουν μια σαφή εικόνα για το τι θεωρούν "καλό". Ας δούμε μια φωτογραφία.


Μπορείτε πραγματικά να κοιτάξετε αυτό το κοριτσάκι στα μάτια και να πείτε πως πρέπει να πεθάνει; Να πείτε ότι θέλετε να το βασανίσετε και να του προκαλέσετε απίστευτο πόνο; Ελπίζω πως όχι.

Κάποια στιγμή, η κοπέλα από το βίντεο ήταν αυτό το κοριτσάκι, ή ένα κοριτσάκι σαν αυτό. Ξαφνικά, κάτι έγινε. Μέσα της δημιουργήθηκε η ιδέα πως το να πετάξει κουταβάκια σε ένα ποτάμι θα ήταν διασκεδαστικό, και κάτι που θα έπρεπε να το τραβήξει σε βίντεο και να το μοιραστεί με όλους. Αυτή η ιδέα προέρχεται από πολλές διαφορετικές ιδέες: από την ιδέα πως η βία είναι κάτι διασκεδαστικό, την ιδέα πως είναι εντάξει να βασανίζεις τους ανήμπορους, την ιδέα πως τα ζώα δεν αξίζουν συμπόνοια, και την ιδέα πως αυτό είναι κάτι που θα οφελήσει την δημόσια εικόνα της. Πίστευε δηλαδή ότι θα υπάρξει κόσμος που θα σκεφτεί "τι αστείο βίντεο! συγχαρητήρια στην κοπέλα που το σκέφτηκε!". Το διανοήστε; Αντιλαμβάνεστε πόσο τρομακτικό είναι το να προσπαθήσεις να μπεις στο μυαλό της έστω και για λίγο, και να ζήσεις για λίγο στην εφιαλτική, αλλοιωμένη πραγματικότητα της;

Στην πραγματικότητα της, αν περπατάς με τους φίλους σου και δείτε κάποιον τραυματισμένο στην μέση του δρόμου, θα εισπράξεις αποδοχή αν πας και τον κλωτσήσεις. Στην πραγματικότητα της, είναι εντάξει το αγόρι σου να σε χτυπάει και να σου παίρνει τα λεφτά σου. Στην πραγματικότητα της, δίκιο έχει ο πιο δυνατός.

Τι μόλυνε το κεφάλι της κοπέλας με αυτές τις ιδέες; Τι άλλαξε τόσο πολύ την πραγματικότητα της; τι την έκανε από το γλυκό κοριτσάκι της φωτογραφίας να γίνει αυτό που είδαμε στο βίντεο;

Μακάρι να είχα απαντήσεις. Ξέρω όμως ότι εγώ, όταν ήμουν στην ηλικία της και δεχόμουν τέτοια μηνύματα (από το διαδίκτυο, από γνωστούς, από την τηλεόραση) είχα αποκτήσει αντισώματα, και θα έπρεπε να της είχε δωθεί η ευκαιρία να τα αποκτήσει και αυτή.

Σίγουρα φταίνε οι γονείς, σίγουρα φταίει η κοινωνία, σίγουρα φταίμε και εμείς σαν μέρη ενός συνόλου. Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε όσο μπορούμε για να μην ξαναγίνει κάτι τέτοιο, και ο καλύτερος τρόπος να το κάνουμε αυτό είναι να μοιράσουμε ιδεολογικά αντισώματα ενάντια στις ιδέες που το προκαλούν. Η αγανάκτηση είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα, αλλά το να θέλουμε να ξεπληρώσουμε την βία με βία απλά οδηγεί σε φαύλο κύκλο, και είναι πολύ επικίνδυνο γιατί "νομιμοποιεί" την βία μας μέσω της αγανάκτησης, και έτσι συνηθίζουμε σιγά σιγά να την δικαιολογούμε, μέχρι που θα έχουμε εκτεθεί τόσο σε αυτήν που δεν θα χρειαζόμαστε πλέον δικαιολογίες.

Αναζητώντας το χαμένο καλό

Βιασμός, δολοφονία, κακοποίηση. Αυτές οι πράξεις είναι αποτρόπαιες για τους περισσότερους ανθρώπους. Και λέω "περισσότερους", γιατί δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν εντελώς μα εντελώς διαφορετικές απόψεις για το τί είναι καλό και ηθικό σε μια κοινωνία, και δεν αναφέρομαι μόνο στις περιπτώσεις που έγραψαν ιστορία ή που συγκλόνισαν τα media. Ας μην πάμε μακρυά, πριν λίγες μόνο μέρες ο κύριος Τσόκλης εκφράστηκε δημοσίως υπερ των βιαστών.

Επίσης πάμπολλες είναι οι περιπτώσεις των ανθρώπων που δεν έχουν αποφασίσει ακόμα τι είναι καλό και τι κακό. Ακολουθούν μιμητικά κάποια κοινωνικά πρότυπα, δίνοντας σε αυτά έμφαση ανάλογη της απήχησης τους. Συνειδητά ή υποσυνείδητα, βλέπουν πως ο βιασμός, για παράδειγμα ή ο βασανισμός ζώων προκαλούν την απέχθεια σχεδόν του συνόλου της κοινωνίας, άρα καταλήγουν στο ότι είναι πολύ κακές πράξεις. Αυτό όμως απέχει πολύ από την αλήθεια. Προκαλούν την απέχθεια σχεδόν του συνόλου της κοινωνίας επειδή είναι πολύ κακές πράξεις, όχι το ανάποδο. Πολύς κόσμος θα αναρωτηθεί "ε και, τι σημασία εχει, αφού πάλι εκεί καταλήγουμε. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Εδώ θα διαφωνήσω, ο σκοπός ποτέ δεν αγιάζει τα μέσα. Είναι πάγια πεποίθηση του γραφώντος ότι ποτέ ο σκοπός δεν άγιασε τα μέσα. Κάθε πόλη που καταστράφηκε στο όνομα ενός ανώτερου ιδανικού, κάθε γυναίκα που βιάστηκε στο όνομα του προσυλητισμού των απίστων, κάθε σκεπτόμενος που θυσιάστηκε στο βωμό της ακαιρεότητας ενός εκλησσιαστικού δόγματος, αποτελούν ακλώνητα τεκμήρια πως μόνο φρικαλεότητες μπορούν να προκύψουν με τέτοιους "αγιασμούς".

Τι είναι λοιπόν το "καλό"; Πολλοί άνθρωποι το συνδέουν σχεδόν αποκλειστικά με συναισθήματα ή υπερφυσικούς παράγοντες, δεν είναι όμως έτσι. Το συναισθηματικό/θρησκευτικό "καλό" είναι ένα ατομικό "καλό", ένα "καλό" μόνο στο όνομα που δεν υποστηρίζεται από κάποιον τρόπο σκέψης αλλά μόνο από την πεποίθηση κάποιου στην αγιότητα αυτού που κάνει. Για να προσδριορίσουμε το "καλό" βάση λογικής, πρέπει να αναρωτηθούμε - "καλό" για ποιόν; Το "καλό" από μόνο του δεν είναι αρκετό για να αυτοπροσδιοριστεί. Ας το δούμε λοιπόν την σκάλα του "καλού"

1. Καλό για το σώμα μου: είναι τα πράγματα τα οποία κάνουν καλό στο σώμα μου. Αρκετός ύπνος, άσκηση, σωστή διατροφή. Αυτό είναι εντελώς αντικειμενικό - ό,τι άποψη και να έχω εγώ, μια κούπα υδροκυάνιο θα με σκοτώσει, τελεία
2. Καλό για εμένα: τα πράγματα που με οφελούν γενικότερα, όχι μόνο σε βιολογικό επίπεδο. Μια καλή σχέση, φίλοι, ένα καλό επίπεδο ζωής κτλ.
3. Καλό για το κοινωνικό υποσύνολο που νιώθω πως ανήκω: μπορεί αυτό το σύνολο να λέγεται "η παρέα μου", "οι Ολυμπιακοί", "οι μαθητές του ταδε σχολείου", "οι Έλληνες". Φυσικά, μπορεί να ανήκω σε πάνω από ένα σύνολα, και αρκετά από αυτά να συμπίπτουν ή να ανήκουν σε άλλα. Μπορεί πχ "η παρέα μου" να είναι "φανατικοί Ολυμπιακοί", αλλά εγώ να μην ταυτίζομαι με το σύνολο των "φανατικών Ολυμπιακών".
4. Καλό για την κοινωνία σαν σύνολο: εδώ οι απόψεις διαφέρουν, το ίδιο και οι σχολές σκέψης. Ο καθένας μπορεί να πει πως "αυτό θα ήταν καλύτερο για την κοινωνία" και δεν θα αποδειχθεί ποτέ αν έχει δίκιο ή άδικο. Λογικά ομως, προκύπτει το εξής πείραμα σκέψης: οι αρχές της κοινωνίας που ζούμε είναι η ισότητα, η ισονομία, η ευημερία όλων και η ελευθερία. Κάθε πράξη ή σκέψη εκφράζεται από κάποιες ιδέες. Αν λοιπόν αυτές οι ιδέες ακολουθόντουσαν από κάθε άνθρωπο στον πλανήτη, αν το αποτέλεσμα προωθούσε τα ιδανικά της κοινωνίας, σημαίνει ότι είναι "σωστες" ιδέες, ειδάλλως είναι "λάθος" ιδέες. Στην πράξη, αυτός ο τρόπος σκέψης επιβεβαιώνει τόσο τα χρηστά κοινωνικά ήθη και έθιμα, όσο και τα διδάγματα των περισσοτέρων θρησκειών και φιλοσοφιών. Για παράδειγμα: Ο φόνος είναι λάθος, γιατί αν δεχθούν όλοι ότι μπορούν να σκοτώνουν, θα ζούμε σε έναν εφιάλτη.

Παρατηρεί κανείς πως όσο καταβαίνουμε στη σκάλα, τόσο μεγαλύτερη διάσταση απόψεων μπορεί να παρουσιαστεί. Στο 1, δεν υπάρχει καν λόγος συζήτησης, είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο το τι κάνει καλό στο σώμα μας. Στο 2, η ψαλίδα ανοίγει λίγο - όλοι θέλουμε μια όμορφη ζωή, αλλά όλοι έχουμε τις προτιμήσεις μας. Και πάλι, οι διαφορές είναι τόσο μικρές που δεχόμαστε άνετα ότι ο άλλος θέλει διαφορετικά πράγματα στη ζωή του από ότι εμείς. Στο 3, τα πράγματα αρχίζουν να σκουραίνουν. Οι Ολυμπιακοί και οι Παναθηναϊκοί, οι εμείς και οι απέναντι, οι πάνω και οι κάτω, όλες αυτές οι υποομάδες αποτελούν αναπόφευκτο προιον της ανθρώπινης εξέλιξης. Εδώ ακριβώς "χάνεται η μπάλα", και μερικές φορές γίνεται αδύνατο για κάποιον να αντιληφθεί το 4. Το "καλό για την κοινωνία σαν σύνολο" προαπαιτεί ο στοχαστής να αποδέχεται ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και πως τα υποσύνολα στα οποία δεν ανήκει έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τα υποσύνολα στα οποία ανήκει. Αν ο στοχαστής δεν το δέχεται αυτό, η ουμανιστική σκέψη είναι αδύνατη. Αυτή ακριβώς είναι και η αιτία που κάποια άτομα μας σοκάρουν με τις αντιλήψεις τους. Ο κ. Τσόκλης που ανέφερα στο παράδειγμα μου, προφανώς θεωρεί ότι οι "γυναίκες" δεν αξίζουν τον ίδιο σεβασμό και την ίδια αντιμετώπιση με τους "άνδρες", και πως πρέπει να τιμωρούνται αν επιλέξουν να ντυθούν με έναν τρόπο που θεωρείται προκλητικός.

Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε ΓΙΑΤΙ πιστεύουμε πως κάτι είναι καλό ή κακό, και επίσης σημαντικό είναι να στηρίζεται αυτός ο τρόπος σκέψης μας με λογική και απτά στοιχεία. Είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να δώσουμε στην επόμενη γενιά, και η μόνη ελπίδα να αλλάξει κάτι στον κόσμο μας. Ακόμα η θεία μου λέει πως οι Γερμανοί ετοιμάζονται να ξαναρθουν στην Ελλάδα, πως οι γύφτοι τρώνε σάρκες παιδιών και οι Τούρκοι δεν έχουν τουαλέτες και τρώνε στο πάτωμα. Η θεία μου έμαθε μόνο να φοβάται το διαφορετικό και να μισεί ό,τι δεν είναι ίδιο με αυτήν, γιατί κάποιοι πιο μορφωμένοι είχαν καταλάβει εδώ και καιρό πως μόνο οι φοβισμένοι άνθρωποι σκύβουν το κεφάλι. Μην πιστεύετε τίποτα αψήφιστα, ούτε εμένα, ούτε εσάς, ούτε κανέναν, πάντα να ρωτάτα και πάντα να επιμένετε σε απτές αποδείξεις, ακόμα και για πράγματα που "τα ξέρουν όλοι". Μόνο έτσι θα μείνετε μακρυά από φοβίες και προκαταλήψεις, μόνο έτσι θα είστε ικανοί να κάνετε κάτι πραγματικά καλό στην κοινωνία.

Γιατί ο Σεπτέμβρης είναι ένας υπέροχος μήνας

1. Οι παραλίες αδειάζουν από τις ορδές των άκαρδων εισβολέων που αδράττουν λαίμαργα κάθε σπιθαμή άμμου για να εγκαταστήσουν ταπεράκια, ξαπλώστρες, φορητές τηλεοράσεις και ψυγεία

2. Οι mainstreamers σταματάνε να λένε τι ωραία και μαγευτικά ήταν στον τάδε trendy προορισμό που πήγαν, και πλήρωσαν 20 ευρώ το μπουκαλάκι με το νερό

3. Επειδή υποθετικά το καλοκαίρι τελειώνει, μπορείς να κάνεις επιτέλους διακοπές σαν άνθρωπος, μακρυά από όσους ζουν υποθετικά, ακόμα και αν δεν φύγεις από το σπίτι σου.

4. Μπορείς να δοκιμάσεις όλη την γκαρνταρόμπα σου! Βγαίνεις και με αμάνικα, βγαίνεις και με τζάκετ.

5. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τα εκνευριστικά παιδάκια ανά την επικράτεια ξαναμαντρώνονται στα σχολεία τους.

6. Η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς δίνει, αρχετυπικά, έναυσμα για ανανεώσεις παντός τύπου.

7. Έχουν γενέθλια μερικά πολύ σημαντικά άτομα!

8. Αρχίζει η μεγάλη επέλαση νέων κυκλοφοριών σε ταινίες και video games που θα κορυφωθεί τα Xριστούγεννα!

9. Ξαναρχίζουν οι αγαπήμενες μας σειρές!

10. Όταν τελειώσει, μένει μόνο ένας μήνας για το Halloween! Και μην ακούσω "μα δεν είναι ελληνική γιορτή", έχει γλυκά, μασκαρέματα, και ταινίες τρόμου, εγώ και οι φίλοι μου τo γιορτάζουμε και το διασκεδάζουμε απίστευτα!

15 songs in 15 minutes

The rules: Don't take too long to think about it. Fifteen albums that have influenced your life in some meaningful way. List the first fifteen you can recall in no more than fifteen minutes. Tag as many friends as you want to, including me, because I'm interested in seeing what albums my friends choose. (To do this, go to your Notes tab on your profile page, paste rules in a new note, cast your fifteen picks, and tag people in the note)

1. LL Cool J - Phenomenon

Ο πρώτος δίσκος που αγόρασα ποτέ. Συναισθηματική αξία, και ένα κρίσιμο σημείο για την ιστορία του hip hop

2. Blind Guardian - Nightfall in middle earth

The fate of us all, lies deep in the dark, when time stands still at the Iron Hill...

3. Τα Ημισκούμπρια - 30 Χρόνια Επιτυχίες

Μια σπάνια αγνότητα που λέει "εγώ θα κάνω τον χαβαλέ μου και να πάτε να πνιγείται και εσείς και οι δήθες κουλτουρέ/ελληναρέ/σκληοροκέ γνώμες σας" που πάντα θαύμαζα και θα θαυμάζω

4. Phats & Small - Now Phats what I Small music

Ο δίσκος που με έκανε να αγαπήσω το house. Hey, what's wrong with you, you're looking kind of down to me, cause things ain't getting over, listen to what I say - gotta turn around

5. Alcazar - Casino

Ένα εκρηκτικό μίγμα neodisco eurodance που άλλαξε για πάντα τον κόσμο επαναφέροντας την disco.

6. Kaiser Chiefs - Employments

Postpunk new age west coast alternative rock goodness!

7. The Aquabats! - The Fury of the Aquabats!

Third wave ska punk rock n roll with a touch of surf and a pinch of synthpop.

Our little army

We were commandos

Guerillas with decoder rings

We felt some opposition

From some villains

Who were wishin'

They could be cadets and kings.

8. Lemon Demon - Dinosaurchestra

Ίσως ο καλύτερος δίσκος τους, τελεία.

9. Let love in - Nick Cave and the Bad Seeds

Τα λόγια περισσεύουν

10. Carl Orff - Carmina Burana

O Fortuna velut luna statu variabilis, semper crescis aut decrescis

11. The City of Prague Philharmonic Orchestra - The Ninth Gate OST

Στοιχειωτικά ονειρικό και υπέροχο

12. Locomondo - 12 μέρες στην Jamaica

Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, κρύο δεν έκανε ποτέ

13. Various Artists - Devil May Cry 3 OST

Best Video Game soundtrack ever

14. Nightwish - Oceanborn

Απίστευτο δέσιμο με αυτό το δίσκο, με άτομα που είχαν αυτό το δίσκο, με άτομα που έψαχναν αυτό το δίσκο, και με ένα άτομο που πρέπει να του επιστρέψω αυτόν τον δίσκο.

15. HPLHS - A very scary solstice

Γιατί τίποτα δεν λέει "Χρόνια πολλά" όπως ένας μη ευκλείδιος τιτάνιος εφιάλτης που αναδύεται από τα ερείπια μιας χαμένης νεκρόπολης.

Τζέμινι

Ποτέ δεν κατάλαβα πως φτάσαμε ως εδώ.

Θυμάμαι μόνο την αρχή, όταν πέσαμε μαζί στην γή,
ναυαγοί της θάλλασας των κόσμων, δάκρυα ενός ξεπεσμένου αστεριού

Και μετά ακούστηκε εκείνος ο πυροβολισμός.
Και έπειτα ο ουρανός μάτωσε.
Και ποτέ δεν ήμουν σίγουρος για το ποιος κρατούσε το όπλο.

Θυμάμαι παλιά, παίζαμε τους καουμπόηδες
και κάναμε τα χέρια μας όπλα και τις λέξεις μας σφαίρες,
μπαμ, σε πέτυχα
και πάντα ήθελες να κερδίζεις,
μόνο εσύ
και εμείς κάναμε οτι πεθαίναμε,
κάθε φορά

Ήταν και αυτό ένα σχολείο.
Να μην φοβάσαι το θάνατο,
να μάθεις να πεθαίνεις για να μην ξεχάσεις να ζεις

Εσύ όμως, ποτέ δεν έμαθες να πεθαίνεις
και τώρα που η θεωρία γίνεται πράξη, φοβάσαι
φοβάσαι οτι θα πεθάνεις με τον λάθος τρόπο

Μακάρι να μπορούσα να θυμηθώ ποιός κρατούσε το όπλο

Μου λείπουν τα παλιά, όταν χανόμασταν στα σοκάκια της Βαβυλώνας
μικρά παιδιά με βρώμικες παλάμες και γυμνές πατούσες

όταν ο έρωτας ήταν ακόμη παιχνίδι,
όταν μπορούσα ακόμα να αγαπήσω,
όταν μπορούσα να θυμηθώ.

Τότε βέβαια δεν είχε καμμία σημασία.
Ισώς δεν έχει ούτε τώρα.

Τώρα;

Τώρα βρισκόμαστε και οι δύο μας γυμνοί,
σταυρωμένοι στα μεσάνυχτα του κόσμου
η ώρα για λόγια έχει περάσει

τίποτα δεν μένει να μου πεις,
τίποτα δεν μένει να ακούσεις,
τίποτα δεν μένει εδώ για εμάς

Σε αυτή τη ξεχασμένη απο θεούς και κτήνη γωνιά
Σε αυτό το φόνο που κανείς από τους δυο μας δεν θυμάται ποιος είναι ο θήτης και ποιο το θύμα
Μόνο μια λέξη, απόκρυφη μέσα στην καθημερινότητα της, μπορεί να κρατήσει ακόμα το νόημα της

Αποχαιρετισμός,
ευχή,
επίλογος.

Όταν η ίδια μας η ποίηση μας έχει προδώσει με έννοιες πλαστικές και ξένες
όταν περιμένουμε απλά να πέσει η κουρτίνα σε αυτό το θέατρο του παραλόγου
όσο και να ψάξω δεν μπορώ να βρώ λέξη

πιο καθαρή,
πιο ειλικρινής,
πιο τίμια.

Καληνύχτα.